WINDOWS 7 - ARCHITEKTURA

1.      Czym jest architektura systemów i jak się ją tworzy?

2.      Jakie są poszczególne etapy podczas uruchamiania systemu win.

3.      Do czego służy narzędzie BCD.edit (edt)

AD 1.

 Architektura systemu operacyjnego określa sposób jego funkcjonowania. Najczęściej używanym systemem operacyjnym  przeznaczonym dla stacji roboczych jest Win XP, Win Vista i Win 7.

System Win 7 opiera się na kodzie Win NT, lecz wyposażony jest w nowe usługi:

  •          Zintegrowana zapora sieciowa – jest to prosty  filtr pakietów, który jest domyślnie aktywowany po zainstalowaniu systemu z dodatkiem Service Pack
  •         System aktywacji – jest to system aktywacji, mający zapobiegać piractwu w 30 dniowym okresie, to przy każdy m następnym logowaniu jedyną dopuszczalną opcją będzie aktywacja produktu. Po dokonaniu aktywacji zostaje przywrócona pełna funkcjonalność systemu.
  •         Obsługa plików NTFS i FAT32
  •         Nagrywanie dysków CD za pomocą wbudowanego programu nagrywającego
  •         Inteligentne oszczędzanie energii
  •         Przełączanie użytkownika

Architektura powinna zapewniać maksymalną wydajność przy prostej obsłudze. Jednym z elementów mających wpływ na wydajność jest organizacja pamięci. Większość systemów wykorzystuje pamięć wirtualną. Pamięć wirtualna składa się z pliku wymiany (pliku strumieniowania ) oraz zainstalowanej fizycznie pamięci RAM. Oba te elementy tworzą przestrzeń adresową nazywaną pamięcią wirtualną,

Plik wymiany jest nazywany Pagefile.sys  Jest to plik ukryty i chroniony przez system i użytkownik nie może go bezpośr4ednio zmienić. Przy próbie skasowania pojawia się komunikat o błędzie mi niemożliwości kasacji. Plik ten jest odtwarzany przy każdym starcie systemu.

Plik stronicowania jest stosowany do przechowywania części plików, programów i danych, które są zbyt duże i nie mogą być umieszczone w całości w pamięci.

Win przenosi dane z pliku stronicowania do pamięci zgodnie z potrzebami oraz pamięci do pliku aby zwolnić miejsce dla nowych danych. W systemie Windows tylko jądro  sytemu operuje bezpośrednio na pamięci RAM, wszystkie inne procesy i aplikacje korzystają w mniejszym lub większym stopniu z pomocy pamięci wirtualnej. W pamięci RAM są przechowywane dane będące aktualnie w użyciu. Jeżeli  w tej pamięci nie ma już miejsca wówczas system przenosi  do pliku stronicowania wszystko to co w danej chwili nie jest konieczne. Każda inf. z pliku wymiany potrzebna uruchamianej aplikacji jest przenoszona z powrotem do obszaru pamięci RAM. Wyraźnym sygnałem, że pamięci jest za mało jest znaczne spowolnienie pracy systemu

Poprzez zakładkę menadżer zadań Windows, w zakładce wydajność, sprawdzamy i zmieniamy wielkość pamięci fizycznej, historie użycia tej pamięci, zakres buforowania oraz wielkość pamięci dostępnej i wolnej.

W zakładce menadżer zadań win. możemy również sprawdzić listę uruchamianych procesów.

Możemy również modyfikować usługi w Panel sterowania -->Narzędzia administracyjne --> Następnie wybieramy zakładkę rozszerzony --> po kliknięciu o trzymujemy obszerną inf.

Po kliknięciu PPM na dany element i wybraniu opcji właściwości otwieramy zakładkę ogólne i sprawdzamy ścieżkę dla pliku wykonywalnego, czyli przybliżamy identyfikacja procesu.  Natomiast  w zakładce zależności odczytujemy od jakich składników systemu usługa jest zależna i jaki ma wpływ na inne składniki, gdyż rezygnacja z jednej usługi może oznaczać utratę dostępu do innych usług. 

AD 2.

Wyróżniamy 4 etapy  uruchamiania sytemu:

  •     Automatyczne
  •     Uruchamianie komputera i sprzętu poprzez test- POST (Power On Self Test)
  •     Uruchamianie POPRZEZ mbr ( Master BOOT Record)
  •     Uruchamianie kontrolne systemu

Uruchamianie automatyczne

(opóźnione) przy zastosowaniu tego ustawienia można konfigurować automatycznie uruchamiane usługi w ramach procesu rozruchu i logowania. Uruchamianie usługo zostanie opóźnione w trakcie procesu logowania w celu zwiększenia jego wydajności.

Uruchomienie komputera-sprzętu poprzez test POST Power on self test,

Procedura jego przeprowadzenia jest zapisywana w pamięci ROM znajdującej się na płycie głównej. Podczas tego testu SA sprawdzane podstawowe urządzenia tego komputera. Następnie kontrola jest przekazywana do karty graficznej, która testuje sama siebie, po czym kontrole nad procesem przejmuje ponownie test POST. Testuje on procesor i wyświetla informacje o nim. Następnie kontrole nad procesem uruchamiania systemu przejmuje BIOS.

Uruchamianie --komputera systemu operacyjnego poprzez główny rekord rozruchowy MBR

MBR to obszar znajdujący się w pierwszym sektorze dysku rozruchowego komputera, w którym zapisywany jest mały program. Jego zadaniem jest załadowanie do pamięci programu odpowiedzialnego za uruchomienie systemu operacyjnego. W systemach Windows XP i starszych ten program nazywa się NTLDR . Jest on odczytywany w postaci pliku boot.ini Jeżeli komputer ma wiele partycji systemowych wówczas NTLDL korzysta z zawartości plików boot..ini do wygenerowania menu, z którego wybiera system operacyjny i tryb, w którym chce go uruchomić. W systemach Windows Vista i Win  7 nie ma pliku boot.ini zastapiono go narzędziem BCD.edit. Jest to magazyn, w którym system win vist i win 7 przechowują pliki i ustawienia aplikacji dotyczące rozruchu. BCD. Edit wprowadzono rozwiązania, które oferują ulepszone organizmy związane z obsługą rozruchu. BCD zawiera folder boot, który umieszczony jest na partycji aktywnej jeśli komputer wyposażony jest w system BIOS. Na specjalnej partycji EFI czyli w systemie opracowanym przez firmę Intel zastępuje on BIOS. Polecenie BCD pozwala na wybór systemu po uruchomieniu komputera.

Uruchamianie kontrolne

Jest to skomplikowany proces, w którym pojawiają się skomplikowane opcje:

  1. Tryb napraw komp.
  2. Tryb awaryjny
  3. Tryb awaryjny z obsługą sieci
  4. Tryb awaryjny z wierszem poleceń
  5. Włącz rejestrowanie rozruchu
  6. Włącz wideo niskiej rozdzielczości
  7. Ostatnia znana dobra konfiguracja
  8. Tryb przywracania usług katalogowych
  9. Tryb debugowania
  10. Włącz automatyczne ponowne uruchamianie komp. po błędzie systemu
  11. Włącz wymuszanie podpisów sterowników
  12. Uruchom system Win. normalnie

AD 3.

Boot Configuration Data jest magazynem, w którym system Windows Vista (a także późniejsze) przechowują pliki oraz ustawienia aplikacji dotyczące rozruchu. BCDEdit.exe jest edytorem z linii poleceń systemu, dzięki któremu możemy zarządzać magazynem danych konfiguracji rozruchu.
 

Menadzer BCD możemy wyedytować  na kilka sposobów:

  1. Poprzez zakładkę uruchamianie i odzyskiwanie - Zmieniamy tutaj czas w jakim możemy  uruchamiać systemy na danym komp. Konfigurujemy również opcję związane z zachowaniem systemu w wypadku WYSTĄPIOENIA AWARII.
  2. Poprzez plik MSConfig.exe – Poprzez program BCDedit.exe, która służy do modyfikacji pliku z poziomu wiersza polecenia a posługiwanie się nim wymaga praw admina. W celu wyświetlenia bieżących wpisów w pliku BCD należy wykonać następujące czynnośći: START --> Wszystkie programy --> Akcesoria --> Wiersz polecenia --> PPM --> Uruchom jako administrator --> wpisujemy bcdedit/?  --> pojawia się instrukcja poleceń dot. Magazynu

wpisujemy bcdedit/set? --> pojawią się polecenia ustawiające wartość opcji wpisu w magazynie danych konfiguracji rozruchu